AmorAmorAmorAmorAmorAmorAmorAmorAmorAmorAmorAmorAmorAmorAmorAmorAmorAmorAmorAmorAmorAmorAmorAmorAmorAmorAmorAmorAmorAmorAmorAmorAmorAmorAmorAmorAmorAmorAmorAmor
Amor
Amor
AmorAmor
Amor
Amor
AmorAmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmorAmorAmor
Amor
AmorAmor
Amor
AmorAmor
Amor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmorAmorAmor
AmorAmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmorAmorAmor
AmorAmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmorAmorAmorAmor
Amor
AmorAmor
Amor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor AmorAmor
Amor
Amor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
AmorAmor
Amor (....)
Obs.: Porque é o único elemento na vida que, quando existe de verdade, não acaba.
AmorAmor
AmorAmorAmorAmorAmor
14.7.08
12.7.08
A fada e o poeta
Ela me encantacom a sua sabedoria.
E eu escrevo cada lembrança
em forma de poesia.
Ela sorri com o nascer do Sol
lá fora. Eu me fecho em uma seriedade
que não combina com essa aurora.
Mas quando sorrio,
o olhar da fada vem marejar.
O tempo fica frio
e evocar o Luar.
Ela é da noite,
enquanto sou do dia. Somos contrários
ao açoite desse destino à nossa revelia.
O poeta a ama
e ela o deseja.
Mas ainda falta completar essa chama
com o encontro do beijo.
Ela foge
quando diz que o ama.
E ele a abraça
com o calor da sorte.
Porém, falta um evento
no Universo.
Ele concretizará esse casamento
para além desses versos.
Obs.: Esse poema surgiu de uma conversa que me fez pensar no que seria o encontro do século..rs O encontro entre a fada e o poeta.
10.7.08
Mensagem do dia
"Não importa o tempo, mas uma vida só começa a valer a pena quando entendemos que só há uma forma de conjugá-la: Com o verbo 'acreditar'. " RPS.
Assinar:
Postagens (Atom)